is toegevoegd aan uw favorieten.

De "Holland"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In de Golf van Biscaye moest dit geluid wel een enigszins andere oorsprong hebben. Het wordt veroorzaakt door bet kabbelen der golven, wanneer twee stromingen in elkaar lopen. Het heeft iets mysterieus, zoals ieder geluid in de natuur, dat je niet dadelijk kunt thuisbrengen.

Veel pleizieriger was het, toen we op ongeveer vier mijl afstands een schip van de K.N.S.M. passeerden. Welke boot het was, kon ik niet onderscheiden. Ze zagen onze vlag, want er kwam stoom uit de fluit en even later hoorden we het geluid. Drie stoten — „goede reis". Wij zwaaiden terug met de driekleur, want de „Holland" heeft het nooit tot een stoomfluit kunnen brengen.

Twee drijvende stukjes Holland, die elkaar de zeemansgroet brachten. Er ging iets van ontroering door me heen. Noem het maar kinderachtig, maar er zit wat moois in om je vlag, ieder op zijn eigen manier, hoog te houden op zee!

Er woei nu een flinke bries en onze snelheid liet niets te wensen over. Om middernacht gaf ik Dirk het roer, maar om half drie spookte de zee zó razend langs m'n kooi, dat ik het zaakje niet vertrouwde, 'k Kwam er uit en merkte, dat het flink stormachtig was. „We moeten zeil minderen!" riep ik Dirk toe. Maar daar voelde hij niets voor.

,,'t Gaat nou juist zo fijn en we kunnen toch in 't donker niet reven?"

,,'t Móet!" antwoordde ik. „Op die manier zou je de plecht nog uit de schuit zeilen!"

Ik wist het zeil gedeeltelijk te strijken, stak een steekbout op het derde rif en haalde die er zo goed en zo kwaad het ging door. Toen nam ik het zeil bij mekaar en we zeilden verder met drie reven en de fok van top.