is toegevoegd aan uw favorieten.

De "Holland"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na dagen zeilen kregen we de kust weer te zien. Het land zag er nu wat genoegelijker uit. Hier en daar dreef een visprauwtje, er stonden wat huisjes bij de bosjes en toen we dicht onder de wal gingen varen om alles te kunnen opnemen, ontwaarden we zelfs heuselijke negers. Dat was nou Afrika!

De negerhutten waren allemaal vierkant gebouwd. De wanden onder het punt-dak konden worden opgenomen, zodat de wind er vrij doorheen kon spelen. Niet slecht bekeken van die negers!

Persoonlijk stelden ze minder prijs op luchtigheid. De zwartjes hadden alle vodden, die ze maar bij mogelijkheid konden bemachtigen, aan hun lijf gehangen om zich te beschermen tegen de gevaarlijke zon van Afrika. Ze leken wel vogelverschrikkers.

Die avond gingen wij voor anker en borgen de zeilen, 't Was een rustige nacht op een zacht deinende zee.

De volgende morgen hesen wij het doek weer en juist hadden we het anker uit de grond gesjord, toen ik van de kustzijde een lucht zag aankomen, waarvan ik de griezels kreeg!

Inktzwart was de hemel! Onheilspellende wolken

joegen voort...!

„Smijt uit je anker!!" schreeuwde ik naar Dirk.

„Alles neer!!" brulde ik de anderen toe.

Met man en macht gingen we aan het werk en nauwelijks hadden we de zeilen omlaag en het anker weer uitgeworpen, of er kwam een zandstorm opzetten van een verbijsterende hevigheid.

We lagen dicht onder de wal en toch stond er een zee, die me deed vermoeden, hoe een hel het verder op het water wel moest zijn. Spierwitte koppen rezen uit de donkere oceaan. De wind gierde en huilde