is toegevoegd aan uw favorieten.

Het fascisme en de nieuwe vrijheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar de Westerse cultuur heeft haar vitaliteit bewezen door tijdig geweldige reserves te vormen, reserves waarvan de U.S.A. de grootste zijn, maar die men in Midden-Amerika (Mexico!) en Zuid-Amerika, in Zuid-Afrika en Australië, en zelfs, in andere vormen, in Rusland, China, Brits-Indië, Turkije, Perzië vindt. Natuurlijk kan de verwestering in Rusland en de andere in hetzelfde verband genoemde landen een fascistische richting inslaan, als het eigenlijke Westen fascistisch zou worden. Maar een cultuur, die haar vitaliteit bewezen heeft door het verwesteren van nagenoeg de gehele wereld, is in ieder geval minder uitgeput dan de fascisten willen doen voorkomen. Wat met West-Europa gebeurd is, is niets anders, dan dat de kolonie Amerika machtiger is geworden dan het moederland; en dat deze machtige kolonie thans, voorgoed of voor een bepaalde periode, de leiding neemt om de taak, nodig voor het behoud der Westerse beschaving, te volbrengen.

Die taak is de vorming van de „universele staat” der Westerse cultuur, van de politieke en economische organisatie dier cultuur, volgens haar eigen democratische beginselen. En het fascisme is, van uit dit perspectief gezien, niets anders dan het krampachtig verzet der in democratisch opzicht achtergebleven, nationalistische staten, tegen een regeling, die de nationale kaders doorbreekt om „universeel” te kunnen zijn.

De toestand is dus deze: een paar kleine, cultureel achtergebleven landen, zoals Duitsland en Italië, worstelen wanhopig om te ontsnappen aan een proces, dat hen dwingen wil zich te schikken in een universele regeling. Ze willen zich aan geen enkele internationale regeling onderwerpen, met geen enkel ander belang dan het eigene rekening houden. En dit is, in het complex van omstandigheden, die tot vorming van een universele staat dwingen, alleen mogelijk als zij er in slagen het gehele Westen tot een aanhangsel van hun eigen nationale staat te maken.

De vorming van zelfstandige fascistische staten in Engeland, Frankrijk, Amerika, zou geen enkele oplossing brengen, want het zou de tegenstand, waarop Duitsland stuit, alleen maar kunnen versterken. Een fascistisch Italië kan wellicht genoegen nemen met de positie van knechtschap, die het thans t.o.v. Duitsland inneemt, een fascistisch Engeland of Amerika zou dat natuurlijk niet doen, doch integendeel van zijn kant op onderwerping van alle andere staten aansturen. De enige werkelijke oplossing is de