is toegevoegd aan uw favorieten.

Jeruzalem-Antiochië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boom door harde slagen — en de bevruchtende kiemen werden naar alle zijden heengedragen.

De diakens, die in Jeruzalem reeds een leerschool van prediking hadden doorgemaakt, brandden van verlangen, om de verlossing te verkondigen. Wij zien Philippus op zijn tochten stad na stad aandoen, om het Evangelie te prediken, gedreven door de genade des Geestes en met wonderkracht verrijkt. Ook vele andere geloovigen werden aan bijzondere Geestesgaven deelachtig, hetzij om hun broeders door vurig woord op te wekken, hetzij om het geloof te verbreiden. Dit charisma van geloofsprediking onder aandrift en verlichting van den H. Geest werd van nu af in steeds rijkere mate medegedeeld.

Zoo trok een schaar van predikers, die geleidelijk aangroeide, langs de bergwegen en langs de kuststreken naar het Noorden. Terwijl in Jeruzalem de gevangenissen gevuld waren, breidden de aanhangers van Jezus' leer zich overal, waar Joden woonden, snel uit. Saulus had gemeend, de Nazareners met wortel en tak uit te roeien: hij had niets anders gedaan, dan den stoot gegeven tot een verbreiding van het Evangelie, die spoedig de grenzen van het land zou overschrijden. Na korten tijd zien we gestichte kerken in de breede kustvlakte van Judea, in de kuststrook en in het bergland van Samaria, en in Galilea, waar de Zaligmaker zelf door zijn predikend rondtrekken en zijn wonderen het terrein reeds lang ontgonnen had.

De zegevierende loop van het Evangelie is spoedig niet meer binnen grenzen te weerhouden. De leer, die Jezus zelf aan de Joodsche steden en stadjes van Judea en Galilea voorbehield, is als een uitslaande brand geworden, die niet stilstaat aan de grenspalen van Palestina. Geloofsverkondigers prediken het woord aan de Joodsche kolonies van Phenicië en Syrië. Damascus heeft reeds vroeger het Evangelie gehoord. Deze rijke handelsstad, midden in een weelderige oase gelegen bij den aanvang van de groote Syrische woestijn, waar de karavaanwegen van Egypte, Arabië, de landen van Euphraat en Tigris en de Middellandsche zeekust als in een kruispunt samenkomen, had een aanzienlijke Joodsche kolonie aangetrokken. Velen van dezen namen de leer van Christus aan. Toen de tijding hiervan in Jeruzalem kwam, schrikte Saulus op. De denkbeelden, die hij op leven en dood bestreed, zouden zich dus langs de handelswegen van het Oosten als een besmetting verbreiden! Hij vroeg toen brieven aan den Hoogen