is toegevoegd aan uw favorieten.

Echtgenooten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze zag in, dat ze alleen illusies achtervolgde, dat het onzin was in de geheimzinnige kracht van de liefde te gelooven... Maar dan moest ze ook aan de liefde twijfelen ... Liefde! Worden dan niet al die vele kinderen geboren, omdat liefde bestaat? Paren trekken haar voorbij in eindelooze rijen, dicht tegen elkaar gedrukte menschen, arm in arm; in de parken op de banken zitten de paartjes en zijn verloren in eikaars aanblik, duizenden monden vinden elkaar, elke minuut. Maar wat is de oorzaak en wat is het doel van dat alles?

Is het alleen een drift evenals bij de dieren?

Zijn wij ook dieren? En moeten we ons zelf ook beschouwen als dieren? De eene generatie komt na de andere ... wie weet de oorzaak, wie weet het doel van de stroomingen van het leven? De eene golf komt na de andere ... ontstaat ergens op de zee van het leven, dreunt, bruist, stijgert, vervlakt dan, wordt tot niets ... en dan komt de volgende golf. Een troosteloos idéé! Zooals de katten... Op een nacht hoorde ze een verschrikkelijk gemiauw op het dak boven haar kamer. Katten martelen elkaar daar op het dak, in een smartelijke liefde. Hun tijd is gekomen, ze vinden het niet eens prettig, maar de natuur beveelt het. Zijn wij ook zoo?

De gedachte alleen was afschuwelijk. Wat was dat alles vulgair. Is dat de liefde?

Waarom moeten er altijd weer opnieuw menschen geboren worden? Is het eenige doel van het leven te vermenigvuldigen? Dat zou een leeg doel zijn! Zoekt ze dan daarom zoo rusteloos naar Zoltan, omdat zij zich in de stal van het leven alleen niet op haar plaats voelt? Ba, wat grenzeloos primitief!

• • • Er waren dagen, waarop ze het zoeken staakte. Ze vond dan, dat het geen zin had ... omdat ze zelf niet meer begreep waarom ze van hem hield ...

«3

• ^r11 s^oot -^ntonia zich in haar kamer op en zei tegen

zich zelf: „Hou er mee op, er is toch niets meer aan te doen”.

Leef alleen! Leef voor jezelf! Je hebt niemand noodig, ook Zoltan met. Het doet er niet toe waarom; al zullen de menschen ie zelfzuchtig noemen, dan moet je je dat nog niet aantrekken. Niemand heeft het recht je ter verantwoording te roepen! De eerste belangrijke stap, die je doet, mislukt je... laat er dus