is toegevoegd aan uw favorieten.

Jamboree logboek 1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daar achter tegen de donkere bosgroep toch gebeurt en maant tot stilte. Hij begrijpt het niet en weet het niet. . . Niemand wist het toch? Maar nu weet iedereen het, in de kortst mogelijke tijd: „De Prins!” In een ogenblik heeft de roep zich vertakt over die ganse kampvuurkring. „En de Prinses!”, komt er meteen achteraan. Kon het nog verrassender op deze laatste kampvuuravond? Dit overtreft de stoutste verwachtingen. Het plaatselijke hoerageroep groeit uit tot een massale ovatie, die glimlachend door Ons Koninklijke Paar in ontvangst wordt genomen.

Pom geeft vlug een draai aan zijn programma en slaagt er in zijn Tsjechisch orkest het Wilhelmus te laten spelen. Als één man zingen allen mee. Klinkt prachtig hier op deze zomeravond in het duin. Maar de Tsjechen kennen meer en laten een Hollandse potpourri horen. Dan volgt de Oranje-yell en de Hallo-yell ter begroeting der Hoge gasten.

De Prins en Prinses nemen op de grond plaats, net als alle andere „gewone” kampvuurdeelnemers, en Ze laten de zetels voor den Chief en den Hoofdverkenner.

Pom heeft de losgeglipte draadjes weer in handen en de echte kampvuurstemming keert terug, nu de Prinses en de Prins in de grote kampvuurgemeenschap zijn opgenomen. Dit blijkt al gauw uit de wijze waarop Zij meedoen aan het massaapplaus, de yells en de kampvuurliedjes.

'n Tiroler jodelliedje, komische Franse gymnastiek, Poolse dansen en dan komt Akela Rijks in zijn onverbeterlijke Buziau-imitatie. Hartehjk lachend stemmen Prinses en Prins in met de vrolijke reactie op Rijks’ mimiek.

We ontsteken gezamenlijk een „vuurpijl”t zingen van de zilvervloot en „Pack up your troubles”, dan komen de verpleegsters met een vrolijk hospitaalnummer. Toth en Beet laten zien, dat ze tot de klasse van internationale kampvuurleiders behoren. De Schotten oogsten al succes voor ze een noot uit hun doedelzakken hebben geknepen. De Amerikanen verhogen de romantische sfeer van dit kampvuur nog met een effectief Indianennummer. Daarvan vormt de Adelaarsdans de climax, tevens het eind van dit onvergetehjke kampvuur. Maar zo besluit Pom nog niet. Immers over vier jaar zal er weer een Jamboree zijn? Daarom laat hij een stuk hout uit het kampvuur halen, om dat te bestemmen voor het eerste kampvuur, dat op de 6e Wereld-Jamboree ontstoken zal worden. Een symbolisch gebaar, maar één dat even de band laat voelen, die van Jamboree tot Jamboree, van land tot land de wereld over gaat.

De Prinses en de Prins verlaten het kampvuur door een vrijgemaakt pad tussen de rijen verkenners, die Hun weg verlichten met zaklantaarns.

In de verre verte klinkt het tijdschot van tien uur en Pom verklaart het laatste kampvuur voor gesloten.