is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij zijn heele leven met de hartelijkste gevoelens gehecht bleef, kwam hij de moeilijke jaren te boven en groeide op tot een knaap, waarvan zijn opvoeders getuigden, dat hij lichamelijk zoowel als geestelijk zijn leeftijd ver vooruit was, zeer volbloedig en nerveus-prikkelbaar. Het aandeel, dat de ouders zelf in de opvoeding van hun zoon namen was uiteraard gering. De uren, welke Rudolf met zijn vader en moeder doorbracht, waren hem uit hoofde der etiquette karig toegemeten. Zijn eerste opvoeder, generaal majoor graaf Leopold Gondrecourt, doordrongen van het nut van een harde militaire opvoeding, paste op het zesjarig kind een systeem toe, dat zijn zenuwen meer kwaad dan goed deed. Zijn opvolger, Jozef Latour von Tumburg, toonde meer tact. Uit de bescheiden blijkt, dat hij zijn taak met grooten ernst opvatte en met niet minder bekwaamheid ten uitvoer bracht.

Hoezeer bij de opvoeding van den kroonprins de Habsburgsche traditie werd gevolgd, blijkt uit de vroegtijdige zorg voor zijn godsdienstig onderricht en merkwaardig is hoe het kind hierbij van stond af aan een zekere oppositie aan den dag legde. In een bericht van Mei 1868 klaagde Latour al over de vluchtige wijze, waarop de jonge prins zich van zijn religieuze oefeningen kweet. Ook de hofprediker Mayer uitte zich met zekere terughoudendheid over Rudolfs godsdienstigen zin. Hij wist niet anders te vertellen, dan dat de kroonprins zijn onderwijs met aandacht volgde en dat hij een warm gevoel voor recht had.

Bij het gewone onderwijs kwam natuurlijk dat in de verschillende talen, welke er in de Oostenrijksch-Hongaarsche monarchie werden gesproken, zoodat men gerust kan zeggen, dat het leerprogramma meer dan overladen was. Het spreekt van zelf, dat de prins al spoedig een zekere voorkeur voor bepaalde vakken aan den dag legde en andere met kennelijke nonchalance en