is toegevoegd aan uw favorieten.

De moderne staatsgedachte in het licht der jongste encyclieken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OUDE WAARHEID OVER DEN NIEUWEN TIJD

De tijd, dat pauselijke encyclieken in niet-KathoIieke kringen ongelezen bleven, is voorbij. Wat Pius XI in Quadragesimo Anno naar waarheid van Rerum Novarum, bet beroemde rondschrijven van Leo XIII, getuigt, dat nl. de daarin vervatte waarheden niet slechts in nietKatholieke dagbladen en boeken, maar ook in de parlementen en in de gerechtshoven herhaaldelijk werden aangehaald en verdedigd, geldt ook van zoovele encyclieken van den thans regeerenden Paus, niet in het minst van de laatste drie, die tegen het godloos Communisme (Divini Redemptoris), over den toestand der Katholieke Kerk in Duitschland (Mit hrennender Sorge) en de positie van het Katholicisme in Mexico (Firmissimam constantiam)1). Vijfentwintig jaar geleden was het niets bijzonders, wanneer men niet-KathoIieke schrijvers minachtend hoorde spreken over Leo XIII, die, blijkens zijn encycliek Rerum Novarum, bewezen zou hebben van het moderne arbeidersvraagstuk niets te begrijpen. Toen stemde de Duitsche geschiedschrijver Ziegler, in zijn boek over de geestelijke en sociale stroomingen in de negentiende eeuw, in met de kritiek van den Engelschman Blatchford, die sprak van een tragikomisch mengsel van inconsequenties en dwalingen en van een stelsel van individualistische concurrentie, door godsdienst verzacht.

Tegenwoordig staat men anders tegenover de uitspraken van Rome. Zeker, de belangstelling, waarmede sommigen van de encyclieken plegen kennis te nemen, gaat niet altijd uit boven den graad van intensiteit, waar-

x) Wij bezigen de vertalingen van De Tijd met aanduidingen van de nummering (Divini Redemptoris) en de bladzijde (Mit brennender Sorge). Van de Mexico-encycliek is geen vertaling in bet Nederlandscb verschenen.