is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door een jaarlijks feest en offerplechtigheid. Daarbij lazen de vooraanstaande burgers bij beurten zijn Korte geschiedenis van Tarsus voor, van het begin tot het eind. Zij begonnen bij zonsopgang en besloten na

zonsondergang. .. , .

Germanicus schreef mij zo nu en dan, maar zijn brieven waren even kort als hartelijk: een werkelijk goed legeraanvoerder heeft geen tijd om brieven naar huis, naar zijn familie te schrijven, hij moet al den tijd tussen zijn veldtochten besteden om zijn mannen en zijn bevelhebbers te leren kennen, te zorgen voor goede ligging en verpleging, voor het verhogen van hun strijdvaardigheid en om inlichtingen te krijgen over de omstandigheden en plannen van den vijand. Germanicus was een van de meest nauwgezette legeraanvoerders die ooit in het Romeinse leger gediend hebben — en zelfs nog geliefder dan onze vader. Ik was heel trots, toen hij mij vroeg, zo vlug en zo zorgvuldig mogelijk een compendium samen te stellen van al de betrouwbare berichten, die ik in de bibliotheken kon vinden over de inheemse gebruiken van de verschillende stammen op den Balkan, waartegen hij vocht, het aantal inwoners en de geografische ligging van hun steden en hun traditionele taktiek en listen in den oorlog, vooral wat hun methoden in de guerilla betrof. Hij schreef, dat hij ter plaatse niet genoeg betrouwbare inlichtingen kon krijgen: Tiberius was heel weinig mededeelzaam geweest. Met behulp van Sulpicius en een kleine groep beroepssnuffelaars en copiïsten lukte het mij, dag en nacht werkende, precies bij elkaar te krijgen wat hij nodig had en hem binnen een maand na zijn verzoek een exemplaar af te sturen. Ik was trotser dan ooit, toen hij mij kort daarna vroeg, twintig exemplaren van het werk te laten afschrijven, om het onder zijn opperofficieren te laten circuleren, daar het hemzelf al uitstekende diensten had bewezen. Hij zei, dat iedere paragraaf duidelijk en ter zake dienende was. Het meeste nut had hij gehad van de mededeling der bijzonderheden omtrent de geheime militaire broederschap buiten de stammen om. Meer dan tegen de stammen toch vocht hij tegen deze broederschappen. Dan had hij ook veel plezier gehad van de bijzonderheden over verschillende heilige bomen en struiken — iedere stam vereerde een andere soort — waaronder de stamgenoten hun voorraden koren, geld en wapens plachten te begraven, als zij plotseling hun dorpen moesten verlaten. Hij