is toegevoegd aan je favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kerel gezien had, wist God! Of... ja ... de idioot had iets voor vrouwen! Ze vonden hem interessant met zijn groote mond en glimmende oogen! 't Personeel hier vloog voor hem, als hij 't er op gezet had.

Kallens, nog maar weinig gekalmeerd, liep zijn kantoortje uit en stapte in de lift, die hem beneden bracht in de kolossale winkelruimte. Feitelijk had hij daar op 5t oogenblik niets te doen, maar hij hoopte er een paar aardige vrouwen te zien om weer in zijn humeur te raken.

Toen hij uit de lift stapte, stond daar mevrouw van Telten te wachten, groette hem vriendelijk.

„Mijnheer Kallens, is mijn man op kantoor?'

„Ja, mevrouw." Kallens antwoordde strak beleefd, maar zijn oogen namen Noes op; dat kon hij niet laten. Wat een halsje had ze! En de mond! Gewoon een blasphemie, dat dat bekje die ezel boven zoende!

Alles aan dit vrouwtje even fijn en teer! Eigenlijk was van Telten lang geen ezel! Tenminste op 't gebied van vrouwen. Eerst de zuster van deze: ook niet kwaad! Snel flitsten de gedachten door Kallens' opstandig brein.

„U hoeft me niet aan te dienen, mijnheer Kallens," zei Noes met een glimlach. Kallens was onwillekeurig mee in de lift gestapt.

„Nee, nee mevrouw, dat begrijp ik," zei hij ietwat verward. „Maar ik moet toch naar boven."

„Ik dacht, dat u beneden juist uit de lift stapte!" zei Noes argeloos. Ze schrikte van zijn gezicht! zoo nijdig keek hij haar plotseling aan.

„U moet 't me niet kwalijk nemen,"" verontschuldigde