is toegevoegd aan je favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

forsch voor zijn lichaamsbouw; haar fijne pootje kroop er in weg als in een geboden schuilplaats.

Noes merkte op, hoe Leo's oogen haar fel en dringend aanzagen, alsof hij iets bijzonders gevraagd had.

Hij is boos of zenuwachtig! dacht ze.

Ze kuste hem en bleef naast hem staan.

„Ik kom je halen," zei ze kalm.

,,'k Ben nog niet klaar. Over een half uur misschien."

Noes glimlachte.

„En je zit op je gemak een sigaret te rooken!"

Als een lichte vogel streek zij neer op de leuning van zijn stoel.

„Ik dacht ergens over na," zei hij strak.

Noes legde haar wang tegen zijn voorhoofd.

„Over.. . vanavond?" vroeg ze zacht.

„Nee. Over zaken. Een paar onaangename dingen."

„Was er iets met Kallens? 'k Ontmoette hem bij de lift; hij zag er zoo kwaad uit."

„Kwaad? Zoo." Leo beet zich op de lippen.

„Of hij 't land had tenminste!" verbeterde Noes snel.

„Als hij niet oppast, ligt hij er uit!" verzekerde Leo driftig.

„Kallens?" De oogen van Noes werden wijd in verbazing. Leo had hondermaal Kallens geroemd als een eerste kracht, waar je op vertrouwen kon.

Leo sprong op, beende door 't vertrek; Noes liet zich van de leuning af in de stoel glijden, zat er kleintjes tusschen de groene kussens.

„Ja. Kallens en nog anderen," zei hij ongeduldig. „Hoopen ergernissen! Ik kan aan 't standjes uitdeelen blijven!"

Spel van vier 3