is toegevoegd aan je favorieten.

Het kwartet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OUDE MANNENHUIS

Sinterklaas en de liefde gaan onze deur voorbij. Wat bleef er nog in ons mistroostig leven? Andijvie of kool vandaag? 't Is mij om 't even. De dagen zijn van eendre makelij.

Achter de blauwe hor glimt fel de straat. Ik kan er lopen gaan en pruimsap spuwen. Beter maar blijf ik als een daglichtschuwe vogel in 't kooitje dat geen ruimte laat.

Bestaan doet voor ons enkel Kee, de meid, het laatste heil voor onze waterogen.

Geen van ons, die d' ander niet bedrogen heeft met 't verhaal van haar toeschietlikheid.

Geregeld liggen we met haar in bed.

Ze schijnt zich over allen te verdelen. Sommigen van ons kunnen zich niet verhelen des anderdaags een heimelike pret.

Maar de lege dag dringt in ons hanenhok. Kee schrobt de stoep, wij zitten achter horren, 't Huis, waar die gekke, ouwe ventjes knorren, Zegt 't jochie griezüg, en grijpt moeders rok.