is toegevoegd aan je favorieten.

Dokter Heldring's groote conflict

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kampong woont, komt natuurlijk niet in aanmerking. En van de ondermingen? De controleursvrouw weet zeker, dat employees van tweehonderd in de maand niet gevraagd zullen worden. Het jongste onderwijzeresje, dat niet zooveel meer heeft, ziet er teleurgesteld uit; maar het is alweer de controleursvrouw, die haar verzekert, dat er voor haar een uitzondering zal gemaakt worden; zij hoort nu eenmaal tot het intellect, dat is een ander geval, 's Morgens loopen de buurdames bij elkaar op en beraadslagen over haar toilet. In alle achtergalerijen wordt geknipt, genaaid, gepast. En dan komen de auto's en bandy's der ondernemingen langs de aloon-aloon, waar alle hoofdwegen op uitkomen en rijden onveranderlijk naar de chineesche kamp, de winkelstraat van het plaatsje. Voor de toko-Bombay stijgen de dames uit. De Britsch-Indiër buigt met een glimlach op z'n schijnheilige gezicht, die tot in z'n geoliede haren reikt. Hij weet wat er noodig is. Hij heeft een extra partijtje zijde opgedaan, waar hij dan ook een extra prijsje voor vraagt. Met de betaling is hij coulant; o, wat dat betreft... hij buigt en flikflooit... hij kan wachten, o, met genoegen. Ook daar heeft hij met den prijs op gerekend. En hij praat de koopgrage vrouwtjes aan: zijden kousen hebben ze toch zeker noodig, zijden hemdjes, rokjes; waarom zouden ze niet koopen; het hoeft toch immers voorloopig niet betaald te worden; hij stalt verleidelijke dingen voor haar uit, en och, ze zijn zoo beu van het eentonige ondernemingsleven, dat ze ieder klein vertier aangrijpen. En ze koopen, koopen. De employeesvrouwtjes informeeren: van welke zijde heeft hun njonja besar een japon? Dan moeten zij noodzakelijk een andere kiezen, want stel je voor, dat ze het in argeloosheid waagden met zoo'n zelfde aan te komen; de ongenade was zeker.

En dan eindelijk den avond van het feest, want wat mevrouw Van Straeten een receptie noemt is eigenlijk een