is toegevoegd aan uw favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

Na eenige weken van droogte en wind, kilte ondanks zonnebrand, is het dien nacht zachter geworden. In den ochtend heeft de tuin de regendroppels die gestadig neerruischten, opgeslorpt. Nog is de hemel bedekt, maar daarachter broeit de zon.

Peggy houdt het in de kamer niet langer uit. „Ga je mee den tuin in, Miriam?" Het ijverige vriendinnetje, dat elke week om dezen tijd komt lesgeven in boekhouden, kijkt vlug van haar schriften op.

„Ja, het gaat vandaag toch niet," bekent zij, „wij zijn er geen van beiden met onze gedachten bij."

Peggy staat geeuwend op en rekt zich de armen. Het is of al haar bloed naar het hoofd stijgt; zij voelt zich loom en geprikkeld tegelijk.

Nu staan zij op het terras. Een zoele wind vol geuren streelt langs haar heen. Er komen blauwe streken vrij in den hemel. Een vogel kweelt zijn lied zóó drin-

Doolhof 1