is toegevoegd aan je favorieten.

Doolhof

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te zijn. Zij wordt daarenboven geheel ingenomen door de lessen die zij in Florence neemt bij een jongen Rus „vol charme". Haar laatste gril is goed Russisch te leeren om Tolstoi in zijn eigen taal te kunnen lezen.

Tolstoi wordt herhaaldelijk door haar geciteerd ... zijn werken liggen door het geheele huis op verschillende tafels verspreid. Nardo leest er des avonds met pathos uit voor; alleen Sonja en Peggy begrijpen dat hij zijn moeder ermee uitlacht.

Alfred wil een einde maken aan zijn verblijf; zijn zenuwen worden te zeer geprikkeld. Op een avond — de dag is gloeiend warm geweest — zit hij op het groote terras en ziet Peggy aankomen.

Hij staat op en als hij merkt dat zij onwillekeurig een vluchtende beweging maakt, grijpt hij haar bij de pols.

„Ik moet je spreken, Peggy. Over een paar dagen zal ik werkelijk weg moeten gaan. Langer kan ik hier niet blijven. En ik zou wel graag zekerheid hebben..."

Zij kijkt hem pijnlijk verwonderd aan om zijn vreemd-harde stem.

„Wat wil je dan?" vraagt zij zwakjes.

„Ga zitten. Wij zijn hier alleen en blijven het voorloopig. Iedereen is uit."

„Ja. Je moet niet boos zijn... als ik je nog niet geantwoord heb. Het is voor mij zoo moeilijk..."

„Natuurlijk begrijp ik dat, Peggy. Maak je niet ongerust."

Zij herkent weer zijn mildheid; en met een lief