is toegevoegd aan je favorieten.

Rood paleis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE REMONTE fflt

i al!

Hij was dien ochtend laat op kantoor geko- gei

men. Hij had eerst wat geloopen door een «p

merkwaardig stille zomerende stad. Wat fo

hem het meest was bijgebleven was het al-

schrapen van paardenhoeven op keien. Hij ni<

zag kleine groepen paarden staan op kleine iï

stille pleinen. Ze waren er saamgedreven uit in]

de ommelanden, ze stonden onder bewaking gr

van een enkelen militair die daar op orders op wachtte.

Het was het complement geweest van de

stilte in de stad, een vroege zondagochtend- tn

stemming op een weekdag, voor hem ver- y,i

stoffelijkte het ongewone in het stadsbeeld hf

van dit wat toch onbizonderheid op zich- j( zelve was het meest van al de verandering

der tijden. De paarden die geduldig wachtten m

in de zachte zon van den zomerdag, de on- to

wetende objecten van een nieuwe oefening, fe

een nieuwe bestijging. H

Henri Leroy met het geluid der hoeven nog v;

in zijn ooren, met den haat tegen zijn vader ]i

in zijn hart reeds vervlakkend tot bespiege- A

ling zag zich dien avond opeens op de Pas- jj

seerdergracht. Hij had doelloos geloopen, [j maar de gewoonte had hem den ouden, vertrouwden, den kortsten weg naar Rood Paleis