is toegevoegd aan uw favorieten.

Als de wereld donker is...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja. Ja”, schreeuwden de menschen, en ze klapten zöö hard in hun handen, dat de gebarsten ruiten van de leege fabriek rinkelend in scherven vielen op het donkere trottoir. De houtwormen hadden door de opwinding twee keer zoo vlug gegeten als anders, en juist op dat oogenblik waren ze klaar met de deur van het verbeteringsgesticht, die met een zacht plofje in elkaar zakte tot een klein hoopje molm, waarna de verbeterde jongens in een lange rij naar buiten kwamen, aan elkaar vastgeklonken met kettingen, waarvan de schakels vroolijk rinkelden. De agenten in het warme bureau, zetten hun glazen groc even neer. „Hoor,” zeien ze, „de kerstklokjes.”

De menigte op het plein ging uiteen. Ze ging sokken stoppen, kleeren wasschen, schoenen poetsen....

Het werd stil op straat. De rossige lantarens keken in het zwarte water van de grachtjes. Een waterrot bewoog langs de wallekant.

De volgende morgen trok een lange stoet naar het politiebureau. De zon scheen, de optocht leek kleurig en vroolijk. Voorop