is toegevoegd aan uw favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bovendien dacht ik er niet aan om de Weensche bariton op te offeren, en ik zei dus nee, dat ik uit de stad moest, met een trein.

Mama legde een stuk toast uit haar vingers en keek me aan, maar ik gaf haar een trap en toen zei ze: .Jammer", en at door.

Desmond trok een stoel bij de vlammende haard. ,,Ik blijf', zei ie. ,,Voorloopig. Je hoeft niet met de trein. Ik zal je brengen in de wagen."

Maar ik zei, dat ik te vèr moest, en hij zei: „Höè ver?", en ik bedacht maar wat en noemde Parijs, en Mama staarde verbaasd in haar ei, en Desmond had even een uitgerekt gezicht van teleurstelling.

We namen afscheid voor drie dagen, en als ie me in die tusschentijd ergens zag zou ik altijd kunnen zeggen dat ik een telegram had gekregen.

Nadat Desmond weg was, ging ik met m'n haar naar Madame Elisabeth, en toen ik terug kwam zat ie voor 't raam op me te wachten om me weg te brengen naar het station. En op m'n kamer lag een lange enveloppe van de bariton, dat ie een blinde darm had. En Desmond stond onder aan de trap te schreeuwen waar m'n koffer was, en alles kwam tegelijk, en ik holde naar de kamer van mijn ouders, waar mijn Papa dien dag jicht had, en ik gilde dat ze me de dood in dreven, en mademoiselle zette de radio hard aan, en 't werd een vreeselijk lawaai, tot Papa er bovenuit donderde en zei dat zijn eer eischte dat ik nu ook inderdaad naar Parijs ging, en hij gaf me een chèque, en Mama gaf me het adres van Amélie van Naeldwyck, die daar zit om gedichten te maken, en mademoiselle