is toegevoegd aan je favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

luitenant, die niets deed dan schrapen van zenuwen, want als regel vermijdt hij Amélie, omdat hij weet dat ze gevoelens koestert, die hij niét koestert, wat benauwend is voor een geboren gentleman.

Enfin, na een tijdje kreeg hij het zöö warm, dat hij naar de telefoon sprong om een taxi, waarmee hij zei, dat hij ergens heen moest, maar Amélie liet hem niet los en staarde met een gefingeerde schok op de pendule en riep dat ze zich een uur vergiste, en of ze zoover mee mocht, wat de oude mevrouw natuurlijk weer aanwakkerde door te zeggen, dat hij haar brengen zou, waarna luitenant Knakkerman met transpireerende vuisten achter Amélie in de lift verdween.

De lift in het nieuwe flatgebouw was er een die vanzelf ging. Toen het matglazen deurtje dicht was, werd Amélie speelsch, wat een ontzettend gezicht moet zijn geweest. Ze duwde luitenant Knakkerman op een roodleeren zitje en vroeg of ze alles zelf mocht doen, wat ze dééd, tot ze van 5-hoog omlaag vielen en bleven hangen tusschen 2 en 3, van waar ze eindelijk met veel gegichel op de grond terechtkwamen.

Luitenant Knakkerman greep toen in verademing de deur, maar Amélie had door haar opwinding een handle uit het lid getrokken zoodat hij vast zat, en door het matglas schemerden de tralies van de liftkooi, en ze riepen bonkend, maar in de hall was niemand, en luitenant Knakkerman gebruikte een pennemes, waarna hij weer in beweging kwam, en een dame, die op de derde wachtte, vertelde later dat