is toegevoegd aan uw favorieten.

Intieme revue

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mond bracht Gravin Knal naar boven langs een wenteltrap, de muziek speelde een wals in de aardappelkelder, terwijl wij zorgeloos weg zwierden door de donkere gangen. En een van de obers, een lange blonde met een bril, gaf z'n lantaren aan van Ratburgh en bleef zelf zoolang op ons wachten in een pikzwart portaaltje, waar we hem vergaten omdat we allemaal op ons eigen houtje langs verschillende wegen naar boven dansten, wat heel romantisch was door al de kronkelgangen. En van Ratburgh en ik kwamen aan 't eind van een trappetje uit bij de kier van de achterdeur van het jassenkamertje, van waaruit een lichtstreep viel op de muur.

Achter de deur waren stemmen bezig. Ik weet zelf niet waarom ik van Ratburgh ineens sissend terug duwde en op mijn teenen naar de kier liep om te kijken.

In het jassenkamertje zat de oude huishoudjuffrouw met haar zwarte rug als een hoepel naar ons toe op een stoel.

Ze praatte, Duitsch.... Toen ineens, tot mijn groote verwondering, herkende ik de stem en gaf van Ratburgh, die op z'n knieën voor het sleutelgat lag, een duw.

„Damals Damals in Wien....".

Het was de oude Grafin von Krach van het lepeldoosje! Schaamteloos afgedaald tot het peil van huishoudjuffrouw in een hotel 1

„Damals Das war ganz etwas anderes. Maar

de menschen hier zijn heel goed voor me. Ik heb mijn eigen kamer, met een stopcontact."