is toegevoegd aan je favorieten.

Uit huis en hof verdreven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trokken waren, wegens hun verplichtingen als borgen voor Harm's Tiuur?

Reinders wist, dat hij zich nergens beter tegen kon uitspreien, dan tegen hen.

We begrijpen het," zei Sloters, „reken daar maar gerust op.

Als het zoo voort duurt, gaan we er allen aan, maar,... hoe wil je, dat we met elkaar uit den brand komen, want geld met

er voor je zijn, niet waar Veld?

„Zeker, zeker," kuchte Veld, „maar ik zou niet weten, hoe

dat direct kan." , _ , .

Kunnen' 't Zal wel moeten man," riep Sloters. „Dacht j , dat ze Reinders ongemoeid laten? En dacht je dat Reinders ter wille van ons, zijn spul maar zou laten cp^hnjven^ Neen, mannen, ik begrijp volkomen, dat er geholpen moet worden. Laten wij maar eens rekenen."

Allen begrepen, dat het zoo moest.

„Harm, wat kun jij bijeenbrengen tegenlof of «r™ 1 Mei?", vroeg Sloters zijn jongen. „Je hebt het me laa wel genoemd, doch daar kan wel verandering in komen, dus

vprtel het maar eens opnieuw."

Harm begon weer op te sommen, doch alles wass vaag, d er telkens bij kwam „indien de regeringssteun komt of als de regeering dat nog nam in dien tijd , of „als dat lang ve

wachte er nog eens bij kwam."

„Ja, jongen, daar hebben we niets aan. We moeten positief

weten, wat je straks hebt, als het Mei wordt. Dat andere zijn

allemaal maar vogels in de lucht, 't Is de vraag, of die vogels

wel ooit gevangen worden."

Harm kwam dan tot de conclusie, dat hij slechts f 900 gereed had, om Reinders te kunnen betalen.

„Maar ik kan nog wel wat van mijn vee verkoopen als het moet," zei hij, omdat hij zich zelf schaamde voor het weinige,

dat hij betalen kon.

„Maar je aardappelen dan?", vroeg zyn vader hem weer. „daar kun je bij je fabriek toch voorschot op krijgen, dan

zijn we een heel eind verder." .

. Harm sloeg zijn oogen neer en een roode kleur sloeg hem om

hDeSmannen keken hem met belangstelling aan en verlangden vurig naar zijn antwoord, doch hij bleef zwijgen. „Nou?", vroeg Sloters ongeduldig.