is toegevoegd aan uw favorieten.

Sigarenfabriek José Alvarez

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ellendige er niet was met Cor. Liever werd zij de moordenares van haar zuster dan een romp!

Tilly kan niet huilen. Zij heeft het al dien tijd niet gedaan. Zij beheerscht zich weer. Geen oogenblik ontkomt zij aan het bittere, zekere besef, dat zij er toch nooit den moed voor zal hebben... Zij voelt het, ze weet het, ze ziet het: een romp blijft er van Cor over. Even mechanisch als zij gekomen is verlaat zij het etablissement. Totaal verwezen en lijkwit komt zij tot Alkemade, die haar zwijgend in zijn armen drukt. Met de groote vrouw als een kind op zijn schoot schieten jubelingen van geluk in hem omhoog als wilde bloemen op vruchtbare aarde.

— Cor... het andere been moet er ook... stamelt zij.

Hij knikt begrijpend. Medegevoel met Tilly's droefheid overmant hem aanvankelijk dan, heel langzaam ondergaat hij de vlijing van haar lichaam. Aan haar vermoeid gelaat ziet hij, dat zij hem thans nader is dan ooit te voren. Zwijgend zitten zij. Het woelt in hem. Groote ernst bevangt hem, wanneer hij denkt: ik ben weer gelukkig,

heel gelukkig en ... Katrien? Als in een nevel ziet

Alkemade haar vertrokken gezicht, bleek en vragend. Even klampt haar wanhoop zich aan hem vast. Dan buigt de vrouw op zijn schoot haar hoofd en teeder drukt hij zijn kussen in het gouden haar.