is toegevoegd aan je favorieten.

Nachtvorst

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beelding prikkelende benaming. En Arthur's escapades waren zoo heel onschuldig niet!

Toen dan ook mevrouw Diekirch de gele enveloppe van Henriette in ontvangst had genomen en zij er voor zitten ging om op haar gemak den inhoud te proeven, kende haar verontwaardiging geen grenzen. De schavuit, de schandelijke kerel, wie had zooiets gedacht, hij leek zoo op het gezicht zoo'n keurige, fatsoenlijke jongen! Maar vooral raakte mevrouw Diekirch's bloed aan het zieden omdat de vrouw in het spel dezelfde Laura Sokolski was, die zij nog eens de hand had gedrukt en met wie ze, in de wachtkamer van Apollo, gesproken had. Hoe onbegrijpelijk de gedachtengang ook mocht zijn, het feit, dat men haar er niet tegen beschermd had, zich af te geven met en zich te bezoedelen door de overspeelster in eigen persoon, vormde de kwaadste noot in de gamma van haar woede. Haar arme kind, haar arme Mars! Ze was zoo verstandig te zwijgen tegenover Marceline. Nadat een gesprek in bed met haar man, waarbij ze hem haar relatie tot het informatiebureau verzweeg, niet het effect had gesorteerd, dat ze van haar bekentenis verwacht had, (Thomas Diekirch bleef vrij flegmatisch onder haar opzienbarende onthullingen en zei enkel: „Zoo, och, met die?") besloot ze elders haar verontwaardiging te uiten. Haar man begon oud te worden, was niet veel meer waard!

Op haar jours fluisterde ze het, onder strikte geheimhouding, de dames der V. E. C. A. in. Kwam er een ingenieur van de dochterfabriek over en lunchte hij, zooals dat veelal gebruikelijk was, op de Dellen, dan trachtte ze elke minuut, die haar man haar met haar gast alleen liet, te benutten om het gesprek op de kwestie te brengen. Binnen korten tijd wist niet alleen het heele