is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kleine kuststoomer was Bonthain gepasseerd. Vlak aan zee stonden eenige kleine, Europeesche woningen. Daar woonden de dominee, een onderwijzer en nog enkele ambtenaren, zei de kapitein. 't Zag er eenzaam en verlaten uit. Zoo ook Boeloekoemba. een andere nietige nederzetting. Nu naderde de boot Sindjaï.

Dien laatsten nacht had Maleen van spanning niet kunnen slapen. Ze lag maar te luisteren naar het eentonig gedreun der machines en het ruischen van het water langs den wand van de boot. In de doode morgenschemering stond ze op en kleedde zich vlug en zachtjes aan.

Het stampen der machines verminderde langzamerhand om eindelijk geheel op te houden. Uit de dan volgende stilte klonken geluiden en stemmen op. Emy werd er wakker van en wilde met Mamma mee. Samen gingen ze naar boven.

De nabijheid van de kust was een verrassing. Nipahpalmen weerspiegelden in het gladde oeverwater, waarin naakte kinderen rondplasten.

Daar maakte zich van de wal een sloep los, die koers zette naar de boot.

„Is dat Pappa?" kreet Emy, wijzende op een lange figuur, die rechtop in het vaartuig stond.

Maleens hart begon te bonzen. Was hij 't werkelijk, die lange man in khaki, die met zijn bamboe-hoed stond te zwaaien? 't Kon haast niet anders. Ze wuifde met haar zakdoek terug.

De sloep schuurde langs de boot. Er zaten verscheidene menschen in, die zeker iets met post of lading te maken hadden. Voor haar kwam er maar één op aan. Ze ging een paar schreden achteruit en sloot de oogen.

„Waarom doe je dat, Mamma? Heb je nog slaap? Toe kijk nou, daar 's Pappa!" riep Emy opgewonden.

Daar was hij. Hij nam zijn bamboehoed af en gaf zijn vrouw een hand.

„Heb je een goede reis gehad?" en toen, als om een zekere verwarring te verbergen, zich keerend tot Emy, die hem vol verwachting aanstaarde: „Is ze dat? Wat een groote meid!" Hij nam haar op den arm.

Het kleine ding keek hem doordringend aan. Wilde ze zich vergewissen, dat deze baardige man nu heusch de pappa van het