is toegevoegd aan uw favorieten.

Het witte doek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waar waren dan toch de vele nauwgezet-levende menschen, die zich aan die strenge voorwaarden hielden?

En waar waren de laatste incarnaties der theosofen? Daarvan moesten er dan toch voortdurend talloos velen zijn. Het was heel mooi, te denken, dat juist hun bijna volmaakte staat meebracht, dat ze in het verborgene leefden, misschien als de allergeringsten onder de menschen; maar moest dan niet de glans van hun heiligheid het menschdom overstralen? Eén enkeling kon onbekend blijven, maar hier waren velen; ten slotte bereikte immers iedereen de volmaaktheid, volgens de theosofische leer.

Was er in theosofie, in astrologie, in spiritisme en occultisme ooit sprake van een „Vader in den hemel?"

Waar moest ze Hem dan zoeken, nu ze Hem ook in mevrouw Versprongs boeken niet had gevonden?....

XXVII.

IN het verre Europa woedde de wereldoorlog reeds meer dan een jaar. De meest ongeloofelijke berichten bleken waar te zijn. Nog altijd hield de massamoord aan.

En Indië was onbewogen gebleven. Je las of hoorde wel van die verschrikkingen, maar het leek zóó ver, alsof alles op een andere planeet gebeurde. Alleen in de eerste weken waren ook de Indische gemoederen geschokt, wat zich uitte in een stormloop op de winkels, waarbij alle overleg ontbrak.

Sommige huismoeders sloegen kisten vol blikjes sardines in, waarmee ze later geen raad meer wisten. Anderen zochten heil in voorraden zeep. Maleen zag als eerste levensvoorwaarde den aankoop van dozijnen pakken lucifers, want, als je geen vuur kon maken, kon je ook niet koken. Bovendien konden lucifers ook niet bederven, bedacht ze practisch.

Keerde Indië, althans het vredige stadje Soekaboemi na de eerste ontstellende berichten al spoedig tot den sleur van het gewone dagelijksche leven terug, Holland reageerde fel op de gebeurtenissen. De brieven spraken van nog altijd dreigend oorlogsgevaar, van zorg en ontberingen, van distributies en in de rij staan voor levensmiddelen, van smokkelen en hamsteren.