is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jaren God toch voor gedankt, dat ik het mij toevertrouwde pand mocht bewaren, zij het ook op een zeer onvolkomen wijze.

Laat ik heel eerlijk zijn — ik denk gedurende den maaltijd weinig aan de moeilijkheden -— misschien zelfs de verkeerdheden — in Wims leven. Ik beschik, omdat ik sedert mijn vroegtijdig ontbijt in Semarang den geheelen dag niets meer at, over een gezonde eetlust en bepaal dus mijn gedachten hoofdzakelijk bij den maaltijd. De rijsttafel is inderdaad voortreffelijk, maar ik heb mijn aandacht dubbel en dwars noodig, om uit de verzameling sambals, bij- en toespijzen wijs te worden. Wims aanwijzingen behoeden mij voor de al te gekruide of te heete gerechten, die voor maag en tong van een nieuweling catastrofaal zijn.

Wim noemt mij ook de inlandsche namen der verschillende gerechten, namen, die ik natuurlijk zóó weer vergeet en vertelt mij, voorzoover hij het zelf weet, waaruit ze zijn samengesteld. Het gesprek loopt verder over onverschillige dingen.

De tropische middag is over het algemeen drukkend en afmattend. Maar het komt mij voor, dat deze middag nog drukkender en afmattender is dan andere. Mischien werken ook de reis, die ik achter den rug heb en de zware rijsttafel, mede om mij ongewoon loom en lusteloos te maken. Althans na het eten verslapt het gesprek en ik ben blij als Wim mij voorstelt een uurtje achter de klamboe1) te

1) klamboe = muskietengaas.

Amok... 3