is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gastvrouw speelt. Speelt? Ik weet het niet. Was haar houding van daarstraks wel echt? Eén ding is zeker, zoo eenvoudig ongecompliceerd-naïef als ze zich nu voordoet, is ze beslist niet. Heeft ze het gemeend, wat ze zei, dat ze egoïstisch is in haar liefde? Even stokt het gesprek en ik zie, dat Non mij nauwlettend gadeslaat alsof ze mij bespiedt. Maar als ik haar aanzie wendt ze den blik af en zegt vlug: „Djongos, lakas, bawah boea." x)

Waarom neemt ze zooveel notitie van mij? Is ze bang voor me en heeft ze zich zooeven daarom zoo'n vastberaden, wilskrachtige houding gegeven? Maar waarom zou ze bang voor mij zijn? Vreest ze, dat ik, pas uit Holland gekomen, met mijn koele, Hollandsche sfeer zal verjagen de zwoele sfeer eener exotische passie? Dat ik zal verscheuren de draden van het web, waarin deze Oostersche vrouw den Westerling heeft verward? Dat Wims welhaast vergeten liefde voor ouders en vrienden in het verre land weer nieuw voedsel zal ontvangen en hij zal hunkeren naar het milieu, waaraan hij werd ontrukt, naar den gezonden grond, waarin de wortels van zijn bestaan de krachten voor een harmonische levensontplooiing kunnen vinden? Denkt ze, dat er gevaar is, dat die andere, ver weg in Holland, haar Wim Hoogerbeets zal ontrooven? Als dat zoo is, dan moet ze hem goed kennen, dan moet ze weten, dat Wim zwak van wil en karakter is. En dan, dan heb ik misschien, misschien een kans mijn ouden schoolkameraad te trekken uit den toovercirkel, die hem gevangen houdt.

i) „Vlug, djongos, breng het fruit op."