is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN WESPENSTEEK

laten. Misschien kan ik iets pijn-stillends voor U halen?"

Ik had in het Hollandsch gesproken.

Hij wendde het gezicht naar mij toe en vroeg — met moeite sprekende —: „Hoe weet U, dat wij Hollanders zijn ?"

Er lag in zijn stem een bepaald vijandige uitdrukking.

Het ging natuurlijk niet aan hem te zeggen, dat de hotelhouder mij van zijn naam en nationaliteit op de hoogte had gesteld. Ik antwoordde dus:

„Daareven heb ik een paar woorden in het Hollandsch van U opgevangen."

„U schijnt scherpe ooren te hebben" — antwoordde hij. „Uw hulp heb ik intusschen niet noodig!"

Wel zelden is een goed-bedoeld aanbod om te helpen op een meer onhebbelijke wijze beantwoord dan het mijne bij deze gelegenheid!

Ik stond op het punt een scherp antwoord te geven, toen de vepleegster tusschen beiden kwam.

„Schaam U toch, meneer De Blok"— zeide deze. En, zich toen tot mij wendende, vervolgde zij:

„Meneer neemt Uw hulp gaarne aan. Ik zal even opschrijven, wat U in de apotheek halen kunt en als U dan zoo goed zoudt willen zijn, dat even hierheen te brengen ?

„Maar ik zei toch " begon meneer De Blok.

,,U hebt gesproken onder den invloed van den plotselingen schrik" — zeide de verpleegster op een toon, waaruit bleek, dat zij de zaak als afgedaan beschouwde.