is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WANKELMOEDIGHEID

op begroeide bank en, zonder verder iets te zeggen, geleidde ik De Blok daarheen. Ik deed hem daarop plaats nemen en ging naast hem zitten.

Hij zat een poos lang zwijgend voor zich uit te kijken. Toen begon hij, zachtjes, alsof hij om verontschuldiging vroeg, te praten.

„Alles wat U gezegd hebt, is waar" — zeide hij. ,,Ik kan er niets op antwoorden en ook geen verontschuldiging voor aanvoeren. Alleen dit ééne (en doordat ik U dit zeg, zult U voelen, hoe openhartig ik nu tegenover U ben): mijn vroegere invloedrijke positie had ik in Den Haag gekregen door protectie. Ik begrijp nu, dat ik daarvoor te jong was en te weinig ondervinding had. In jeugdigen overmoed heb ik gemeend, mij bij mijn superieuren gezien te maken door onverbiddelijke strengheid. En ik erken, dat ik daarbij dikwijls onrechtvaardig was. Ik heb menschen voor het hoofd gestooten en zelfs ongelukkig gemaakt. Daarbij was ik —• ook al weer doordat ik te weinig ondervinding had -— onvoorzichtig: ik ging te ver. Mijn hoogste chef kwam daardoor in moeilijkheden: juist degene, aan wien ik mijn positie te danken had. Toen was het uit met de protectie! Ik werd gedwongen, mijn ontslag te nemen, eervol natuurlijk. En met -—• als pleister -— een decoratie

erop! In werkelijkheid was ik wèggestuurd En

toen kwam die voortdurende ellende met de dreigbrieven."

Ik had met groote belangstelling toegeluisterd. Natuurlijk is ieder mensch verantwoordelijk voor zijn daden, maar degenen, die hun vrienden „pro-