is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE GEWONDE

anderen kant, sedert ons gesprek van vanavond, zal hij zich ■— tenzij ik mij zéér bedriegen mocht — werkelijk meer man voelen en ik vermoed, dat dit hem ervan terug gehouden zal hebben, als 'n kind te smeeken, hem toch alsjeblieft niet alleen te laten!"

„Maar acht jijzelf het niet gevaarlijk hem zonder gezelschap te laten, gegeven alle tot hem gerichte bedreigingen?"

„Neen, Willy!" — zeide hij. „Hoe ik over die bedreigingen denk, heb je al kunnen opmaken uit wat ik hem vanavond gezegd heb. Ik geloof niet, dat ze ernstig bedoeld zijn, Willy!"

„Maar je weet dat toch niet zeker ?

„Ik weet zeker, dat zij zich niet herhalen zullen."

Hij had met zulk een rotsvaste overtuiging gesproken, dat ik verbaasd opkeek.

Zou Peter Harwig dan toch op de een of andere manier bij het bezorgen van die brieven betrokken zijn geweest? — Dit was mijn eerste gedachte!

„Wat ervan zij, ze hebben De Blok het leven op ongehoorde manier verbitterd. En, als ze niet ernstig bedoeld waren, is de uitwerking ervan toch ernstig genoeg geweest! Iemand, die zulke brieven bij wijze van grap schrijft, verdient afgeranseld te worden."

„Ja en neen, Willy!"

Ik haalde de schouders op. G.G.'s vage manier van spreken prikkelde mij.

Gedurende ons gesprek met zuster Ammens had Fritz Heister de kamer verlaten. Ik had al meer opgemerkt, dat deze toch zeker niet wel opge-