is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daaraan dankte hij ook de prachtige roodbruine pelsjas, die hij in de winter droeg, een jas van een zeer kostbaar en sterk Russisch bont. Want hij had de vrouw van een Russisch grootvorst van een flinken zoon verlost, daar waren eerst tien beroemde Europeesche professoren aan te pas gekomen, die allen gezegd hadden: als haar kind geboren zal worden, zal zij sterven, toen was Tjerk van Taeke ontboden, dat was iets geweldigs geweest. Muziekcorpsen, een leger, vuurpeletons, die saluutschoten losten, en maagden met wuivende palmen hadden hem ingehaald, toen was hij bij de prinses toegelaten. Hij had haar gerustgesteld en gezegd, dat zij niet moest vreezen. Haar kind werd gehaald, het werd zeker met de keizersnede gehaald, of nog moeilijker, zoo wonderlijk sprong het in het leven, en onder de handen van Tjerk van Taeke deed het zijn prinselijke moeder geen pijn. De grootvorst had in het Russisch of in het Fransch gezegd:

— Met goud zal ik u niet betalen, maar ik richt u een eerezuil op in mijn hart, en ik zal u een klein geschenk geven.

En hij richtte een eerezuil op in zijn hart, en hij gaf dokter van Taeke die pelsjas, die was geweldig duur, een Nertz noemden ze die, de prijs liep in de duizenden. Die jas droeg de dokter in de felheid van de winter. Die jas had ook een faam gekregen. Wat een jas, harig en roodbruin als het gezicht en de