is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elkander aan en praten fluisterend. In een nabij huis wordt de deur geopend aan de straat, het is in de stilte te hooren, een man loopt aarzelend de straat op. Die heeft de ontploffing gehoord, die komt zeker eens kijken, wat er voor een ongeluk is gebeurd in den nacht. Terwijl ze naar de voetstappen van dien man luisteren, hooren ze plotseling nabij de zachte, nadrukkelijke stem van hun vader:

— Wat doen jullie hier!

Zij kijken om, in de duisternis van de kamer, en ze zien vaag vaders gezicht.

Ze doen hier niets. Ze luisteren. Ze hoorden zoo'n slag, alsof er een kanon af ging.

— En zijn jullie daar ineens wakker van en zoo gauw aangekleed?

De oudste zegt:

— We wilden geen kou pakken!

Ze komen van de vensterbank af.

— Naar je bed, of ik schiet je er in!

Nadien, in hun slaapkamer zitten ze gehurkt en vergaderd op het bed van den oudste te proesten en hun best te doen, om het geluid van hun lachen te smoren, het schiet hen in de keel en ze beginnen ervan te hoesten.

— Hij schiet er ons in! En wij hebben hem er uit geschoten!

Het was maar een onschuldige kwajongensstreek,