is toegevoegd aan uw favorieten.

Moeder ik sterf

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV

Het recruteeren van werklui voor de mijnen mocht weer worden hervat.

't Had enkele jaren stil gelegen. Uit overwegingen van humaniteit. Enkele stammen waren gaandeweg uitgestorven, de mijnen verslonden alle krachten. Het moederland nam een besluit: het sociale leven der negers mocht niet verwrongen worden. In iedere stam moest, naast ouderlingen, vrouwen en kinderen, 'n zeker percentage weerbare mannen achter blijven in het ancestraal milieu. Dat was 'n soort neger-reservaat, 't Getal was wetenschappelijk vastgelegd; ze hielden het volk in stand en teelden nieuwe arbeiders voor de maatschappij.

't Was al lang aan te zien, dat in hoogere ambtelijke regionen het vraagstuk van de werklui aanhangig was. Bij iedere officieele missive werd aangedrongen op volkstelling en tabellen. In afzonderlijke brieven liet men doorschemeren, dat de mannelijke negers zich tot in 't onnoembare moesten vermenigvuldigd hebben.

Voor ieder mannelijk kind kwam een arbeider vrij; iedere gestorven vrouw in een stam was een gave van een man aan de mijnen.

Er werd geknoeid in de tabellen. De mijnen hijgden. En tenslotte werd de missive rond gezonden: ieder viel onder de wetten van den arbeid. Dat was het masker van de humaniteit, 't Was niet goed, dat de negers rondluierden door hun bosschen, daaruit groeide ontucht, hoererij