is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overdekten jongeman, die zich aan tafel bizonder inspande om volgens de regelen der hoogste etiquette te eten en daarbij natuurlijk zijn wijnglas omwierp. Georg keek bijna onhoffelijk norsch zijn jongste dochter aan, die hem zooiets in huis bracht. Hij had nooit veel van haar begrepen, maar tot nu toe tenminste gemeend, dat zij aangeboren trots bezat. O, Angéüque bezat ook wel trots: het bleek uit haar ironisch braveeren van papa's zwijgende critiek. Met lakonieke rust nam zij haar viool op, terwijl Ludwig Mayer zich aan den vleugel neerzette.

Het liep niet goed af met de moeilijke sonates. Ludwig's handen, bezweet van nervositeit, gleden uit op de vochtig; geworden toetsen. Hij was gewend om op een gewone piano te spelen, want zijn vader had hem nog altijd geen vleugel willen toestaan, en nu kleineerde hem de volle, rijke klank van dit instrument; hij trachtte zachter te spelen, maar daardoor verloor Angelique de voeling met hem en geraakte een halve maat voor. n zijn poging om haar in te halen struikelden zijn vingers over elkaar heen; met koortsig opengespalkte oogen staarde hij naar de noten. Thuis had hij deze sonate heelemaal uit het hoofd kunnen spelen...

, . cc'is, o\ er, alsjeblieft," verzocht Angéüque weinig eer¬

biedig; tegelijkertijd zag ze het met een soort cynische vroolijkheid aan hoe Georg van zijn zetel opstond en zich met zijn krant naar de bibliotheek terugtrok. Ludwig was als onder een

zweepstriemmg ineengekrompen en bladerde nu met trillende handen terug.

Liesbeth gevoelde medelijden met hem. „Ik geloof haast, dat je hem alleen maar voor den mal houdt," zei ze later, toen hij was heengegaan en zij zich met haar zusje op de slaapkamer bevond. „Wat moet ik dan anders met hem doen?"

„Misschien is hij daar te goed voor!"

Angélique gunde zich den tijd om haar jurk uit te trekken voor1" tC bergen' "Daar is Seen enkele man te goed

Liesbeth besloot maar niet op dit alles in te gaan.

„Laat ik dan zeggen, ó&tjij je daarvoor te goed moest achten." "Heb je gezien hoe verliefd hij op me is?" vroeg Angéüque. Haar zuster knikte kortaf.

„Nou... dat is toch altijd wel leuk als iemand zoo verliefd op )e 18• ~ als *s het dan ook maar een roode apotheker?"

zijn " ^ niCtS V°°r hCm V°eldc' zou miJ dat aUeen maar pijnlijk