is toegevoegd aan uw favorieten.

De biecht van een bezetene

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan Zij. Ik had geld en gaven, maar zij was meer dan dit en meer dan het Leven."

„En zij?"

„Zij leed onder haar liefde voor mij. Zij deed niet stiekem, je vader wist alles, maar helaas ook hij had haar lief. Hij sloeg haar, hij eischte soms jou op, zijn zoon. Hij wou echter niet scheiden, hij was onredelijk, opvliegend, wreed gelijk een echte man die lief heeft in zoo'n geval is. Toen Cootje kwam, dreigde de openbare schande, maar hij bond zich in, accepteerde deze dochter als zijn eigene en je moeder verzoende zich met hem om jullie een gezin te schenken en een geachten naam, een geregelde toekomst. Ik verdween, de heele wereld door, we schreven elkander niet, we leden.

Je moeder kon hem niet als man ontvangen, waar heel haar wezen uitging tot mij, zij verafgoodde je zuster, mijn dochter zooals je nu wel begrijpt. En na vele scènes loste je vader het vraagstuk op door de gegevens te vernietigen. Hij doodde je moeder en zichzelf en jij met je zusje ontvluchtte met weergaloos geluk tot over de grens. Ik was op een eenzaam eiland. Het duurde vele maanden eer ik het wist en nog langer voor ik jullie terugvond."

„Dus een eenvoudige trieste liefdeshistorie, waar niemand schuld aan heeft dan God, die de menschen zoo verkeerd instelt op elkaar."

„Ik ben te lang je vaders vriend gebleven, ik had na zijn huwelijk niet half moeten zijn. De allerzwaarste schuld is halfheid. Onervaren dacht ik mij te kunnen beheerschen, droomde van vriendschap, terwijl ik dadelijk bij de eerste schuchtere gevoelens had moeten vluchten. Ik heb alle leed en alle straf daardoor verdiend."

„Stuiversblaadjes-romantiek, oom," want ik had be-