is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behulp van de bijna opgerookte een nieuwe sigaret aan, welke voorbereidselen door Allanbert gevolgd werden onder het vertoonen van alle kenmerken van een nauw in toom te houden woede.

„De heer Fetter heeft direct na de ontvangst van uw bezoeksaankondiging een circulaire rondgezonden, waarin ons bericht werd van uw komst en de waarschijnlijke bedoeling daarvan. Hij drong er bij iedereen op aan nauwkeurig en naar waarheid antwoord te geven en de door u aan ons te stellen vragen. Den volgenden ochtend stuurde hij er nog een, waarin hij ons dringend verzocht gedurende uw aanwezigheid hem niet te bezoeken, tenzij inzake werk, en hem geen enkele mededeeling te doen, in welken vorm ook, van wat er tusschen u en ons besproken zou worden. Hier heeft u de desbetreffende stukken."

Allanbert nam de papieren driftig aan en las ze door.

„Mijnheer Helmer! Heeft u die circulaires ook ontvangen?" klonk het nijdig van achter de schrijftafel.

„Jawel, mijnheer Allanbert."

„Ik heb u toch gevraagd welke maatregelen de heer Fetter in den korten tijd, dien ik hem gelaten heb, had getroffen om mijn onderzoek te bemoeilijken. Daarop heeft u geantwoord: geen enkelen. Waarom heeft u mij niets van die circulaires gezegd?"

„Omdat ik dacht, dat Fetter bang voor u was en met die dingen bij u in het gevlij wilde komen," stotterde Helmer ongelukkig.

„Dachten de andere heeren dat ook?"

„Neen," antwoordde Dornik voorzichtig.

„Al staat de kolonel tegenover een bataljon menschen als u, dan is ie nog niet bang," meende Habekuk, welke opmerking volkomen genegeerd werd.

Fetter keek het tafereel met onbewogen gezicht aan en verwonderde er zich over, dat het allemaal zoo heel veel makkelijker bleek te gaan dan hij eerst gedacht had. Hij begreep wel, dat dit slechts de inleiding was en dat de eigenlijke verrassing nog komen moest; dat dit voorspel slechts bedoeld was om hem, voor zoover hij nog durf zou hebben, murw te maken, opdat