is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een onbegrijpelijken hoop papieren. Met elk transport moest een van de Europeanen mee om er voor te zorgen, dat de menschen goed aan boord kwamen van de schepen, die hen terugbrachten naar hun dessa en de armoede.

Temidden van deze afbraak was Fetter de spil, waaraan ieder zich vasthield om niet angstig te worden, de man, die voor ieder een woord van troost, hoop of moed had; op wien zij aanvielen, die hoopten profijt te kunnen trekken uit deze ineenstorting of meenden zich nu eindelijk op hem te kunnen wreken. Niemand het hem met rust, zelfs bestuur, politie en arbeidsinspectie spaarden hem hun critiek niet, zoodat hij ook daaraan nog tijd en werk moest geven. Hij bleef echter staan, oogenschijnlijk onbewogen, niet uit kracht of zelfvertrouwen, niet uit zelfbeheersching, maar eenvoudig, omdat hij nu eenmaal niet omviel. En zelf wist hij niet waaraan hij dat te danken had.

Toen het overal stil was geworden, toen er in de kampongs alleen nog maar leege huisjes waren en geen kinderen, vrouwen en mannen meer, maar alleen een paar verlaten katten, die jacht maakten op de overal te voorschijn komende ratten, liep Fetter nog eenmaal de tuinen door. Maar het was er te stil, te verlaten. Hij was uitgestooten. Het geheel was tot de natuur teruggekeerd. De planten kenden hem al niet meer. Het was een in zichzelf gekeerd woud geworden, waar met de stilte de herten en varkens hun intrek hadden genomen. Als een zondaar vluchtte hij voor die rust, waarin zijn eigen schepping al na een paar weken verzonken was.

Het eerst kwam Helmer vragen of hij weg kon gaan, want hij hield het onmogelijk langer uit.

„Natuurlijk. Mits je administratie klaar is."

„Ja, die is klaar. Ik heb alles bij mij."

„Goed. Ik zal alleen een paar dagen noodig hebben om de heele boel te controleeren. En zoo lang zul je moeten wachten."

„Fetter, ik kan niet. Als ik nog een dag op die stille kebon moet zitten, word ik gek. Ik garandeer je, dat alles in orde is. Je kunt desnoods een maand salaris inhouden als garantie."

Fetter was te afgewerkt, dan dat hij zich nog veel kon ver-