is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„zie ik voorloopig nog geen reden tot ongerustheid. „Het is een „ansicht" van Spa," vervolgde hij dan, de kaart nog eens bestudeerend, „met niets er op „als zijn naam. Die had hij blijkbaar al in Spa geschreven en toen gepost in Brussel. Misschien wel „juist met de bedoeling om U gerust te stellen, als „hij eens een poosje zonder bekend adres bleef."

„Maar wat een dwaasheid om zoo te doen! Hij „heeft niets bij zich. Hoe redt hij zich dan?"

Willem glimlachte even.

„U bedoelt zijn pyama en zijn toiletartikelen? „Voor geld is toch immers alles te koop. Hij zal wel „zorgen, dat hij geen gebrek lijdt."

Mevrouw Verlinden knikte, maar dadelijk daarop schudde ze weer het hoofd.

„Maar waarom zou hij denken, dat ik ongerust „was? Als hij dat dacht, dan zou hij dus moeten „vermoeden, dat het hotel in Spa mij, of althans zijn „huis, zou opbellen."

Willem gaf geen antwoord, staarde wat peinzend voor zich uit.

„En het is toch ook heelemaal niet de mentaliteit „van Jacques," vervolgde mevrouw Verlinden. „Hij „is zoo ordelievend, er is nooit een onregelmatigheid „in zijn leven en dan zoo iets... ongeloofelijk onbekookts !"

„Nu ja, Mama," antwoordde Willem, „misschien „wel juist, omdat hij zoo ordelievend, zoo solide, „zoo, laat ik maar zeggen evenwichtig is, meen ik, „dat er psychologisch bekeken best kans bestaat, „dat hij dat evenwicht op een goeden dag eens verbiest en het is genoeg bekend, dat zulke menschen