is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„Niet opzettelijk; ik... heb geen reden om nu „anders over hem te denken."

„Juist. Mevrouw Verlinden, heeft U nog bizonverheden, die in deze zaak misschien van eenige „belang kunnen zijn?"

„Nee, ik heb U alles verteld."

„U heeft geen... vermoedens ?"

„Vermoedens ?"

Ze zag Vermeer verschrikt en verwonderd aan.

„Ja. Acht U het mogelijk, dat iemand er belang „bij zou kunnen hebben, als uw zoon er... eens niet „meer was?"

„Maar meneer de Inspecteur..." stamelde ze.

„Is U er inderdaad heel zeker van, dat U in uw „diepste binnenste tegen niemand eenig kwaad „vermoeden koestert ? Dat niemands houding tegenover deze zaak U zoo onbegrijpelijk voorkomt, „dat een onmiskenbaar gevoel van argwaan, waartegen U zich met hand en tand verzet, U niettemin „toch telkens weer besluipt?"

Vermeer had met grooten en rustigen nadruk gesproken en Mevrouw Verlinden daarbij steeds sterk en doordringend aangezien.

„Ik... ik begrijp U... niet," bracht ze moeilijk en heesch uit.

„Zoo. Ik denk, dat U me eigenlijk wèl begrijpt," sprak Vermeer en dan plots weer op zijn gewonen toon: „In ieder geval mevrouw Verlinden, ik heb „alles genoteerd wat U gezegd heeft en ik zal nader „overwegen, wat we in deze zaak voor U kunnen „doen. Die „ansichten" wil ik graag even onder me „houden."