is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

„Dus blijkbaar kan het een vondst zijn, die voor „U van belang is?" vroeg de Jong zich tot Vermeer wendend.

„Zeer zeker," antwoordde deze. „Het is een zaak, „man, om van te smullen. Ik zal het je later wel „eens in geuren en kleuren vertellen. Hier Collega ^Bunt komt de eer toe het geval in eerste aanleg

„ontdekt te hebben."

Bunt meesmuilde wat en had er bijna achter gevoegd: „En verknoeid!" maar hij slikte die zelfbeschuldigende woorden nog bijtijds in.

„Weet je, de Jong," vervolgde Vermeer, „het „kan natuurlijk heel goed wezen, dat dit kadaver „met onze zaak niets te maken heeft en als dat „zoo is, dan laten we het graag tot je dispositie, „maar dat wij een lijk zijn kwijtgeraakt, dat is een

«feit" . » • A

„Een zonderling ding om te verhezen, zei de

Jong glimlachend.

„Inderdaad," antwoordde Vermeer, „maar het „heele geval is een aaneenschakeling, een apotheose "van zonderlingheden. Maar mogen we nu eens „kijken? Er zijn hier vier menschen, die het vermiste lijk hebben gezien en het dus eventueel „kunnen herkennen; dat is hier Bunt en dan die „drie menschen, die in de wachtkamer zitten. Ik „zou zeggen, laat Bunt maar eerst eens kijken. " „Goed," antwoordde de Jong, en hij stond op. „Het is hierachter opgebaard. Ik zal de heeren

„maar even voorgaan?"

Eenige oogenblikken later stonden ze gevieren in een klein maar licht vertrek, waar op een brancard,