is toegevoegd aan uw favorieten.

Tweesprong

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elsje en ik gingen door naar mijn huis, omdat ik wilde vragen of zij nu ook bij ons thuis mocht komen. Eerst vond mijn moeder het nog niet goed, maar toen we met haar gepraat hadden mocht het wel, zoo gauw ik zeventien jaar zou zijn. Toen ik Elsje naar huis gebracht had, zag ik het gevecht tusschen Pauwe Volvers en Rouke."

„Maar" — vroeg de tweede rechter weer — „er was toch ook al eerder gevochten dien avond ?"

„Ja mijnheer, dat was in den voor-avond, maar dat was meer een gewone kloppartij, dat was geen ernst...."

„En aan het tweede gevecht in den laten avond heb jijzelf niet deelgenomen ?"

Toen dit gevraagd werd zag Gerrit-Jan, dat Mr. Actrobius opstond in zijn bank, alsof hij weer iets wilde zeggen. Het gaf hem plotseling den moed, rustig door te gaan met zijn verklaringen.

„Ik kwam pas aan toen ze al bezig waren, mijnheer. Uit de verte zag ik Rouke met Dina van Pauwe wegloopen, hij ondersteunde haar alsof ze gevallen was. Pauwe kwam hem toen achterna, ik zag dat hij zijn vuist hief, om Rouke een klap te geven. Toen hij vlak bij hem was, keerde Rouke zich om, ik zag dat hij iets in de hand had, dat glinsterde in 't maanlicht. Hij weerde Pauwe's vuist af, toen kwam ook de Boer aanloopen, maar die bleef erbij staan kijken.

Rouke liep toen met Dina door, en van alle kanten kwamen er menschen aanhollen, om te kijken wat er was. Enkelen hebben Pauwe verbonden, maar Volvers