is toegevoegd aan uw favorieten.

Hotel "De Springende Baars"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOTEL „DE SPRINGENDE BAARS"

„Nee!"

„Ja, ja, heusch! En meteen hoorde ik, dat iemand van een der achterste kamers van het portaal, heel zacht voorbij mijn deur sloop, de trap afging en het hotel verliet. Wie? Dat wist ik toen nog niet.

„Ik ben op zulke expedities altijd goed geoutilleerd, dus ik liet me aan een bepaald soort touwladder uit het raam zakken, kwam in de tuin en kroop even later door de heg naar buiten naar de weg. Ik wist me nog niet goed te orienteeren, maar ik merkte toch twee dingen op. Ten eerste zag ik, dat het vliegtuig met een schijnwerper zijn landingsplaats zocht, even later stopte de motor en streek het toestel blijkbaar in glijvlucht neer. Waar? In de richting van het meer. Goed. En in de tweede plaats had ik een lange gestalte op een draf over het stuk land zien loopen, dat rechts van de zandweg naar het kasteel aan de overzijde van de sloot ligt. En ziet, geen twee minuten later werd die lange gestalte gevolgd door twee andere gestalten. Alle drie verdwenen die ten slotte uit mijn gezicht. Ik moest natuurlijk oppassen, dat ik niet gezien werd, maar besloot toch te wachten tot het aanbreken van de dag. Ik had een goede en veilige observatiepost in het donker van een meidoornstruik. En mijn wachten werd beloond. Geen uur later hoorde ik duidelijk de motor van het vliegtuig weer aanzetten, dan werd er vol gas gegeven, even later zag ik weer het schijnsel van een zoeklicht door de donkere lucht schieten, het verdween en nog weer enkele oogenblikken later vloog het toestel over mij heen, terug naar het Zuiden, uit welke richting het ook was gekomen. De drie mannen zag ik niet terugkomen, maar ik was