is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooverlantaarn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er werd verteld, dat Heerenhaghen in oude tijden door Spanjaarden was belegerd en ingenomen en dat deze vreemde overweldiging in de bevolking nog na te speuren viel. Als men vrouw Sevryn zag en Fenne dan leek het in ieder geval zeer waarschijnlijk, dat haar voormoederen destijds den Spanjaard niet hadden weerstaan.

En toen Floortje, die men vriendelijk ontvangen had op den laten avond met koffie en krakelingen — de echte Heerenhaghensche, die alleen Sevryn zóó bakken kon, Sevryn had een passie voor bakken en dat was zijn grootste merkwaardigheid — wat moe van alle indrukken opstond om naar haar kamer te gaan... toen Fenne haar door den doolhof van het huis, dat veel grooter was dan het smalle geveltje zou doen vermoeden, voorging... toen dwarrelden nog door haar hoofd visioenen van Spaansche overweldiging... van Spanjaarden en vrouwen ... van een bepaald vrouwengezicht, dat het gezicht was van Fenne Sevryn en toch weer anders... Fenne's gezicht in de omhuiving van een wit kanten muts, tronend als een sierlijk kleinood boven de blanke statie van een breed uitstaande, geplooide kanten kraag. Hoe was het toch ook weer?

Had ze dan ergens Fenne gezien omringd van Spanjaarden... in een dergelijk costuum ? Deze lachende overmoed... deze mond met den hoogmoedigen spot der welvende lippen ? Dat kon toch niet?

En ineens wist ze het.

— U lijkt op de burgemeestersvrouw uit „Heldenkermis" — zei ze.

En Fenne draaide zich om op de gang en keek lachend op het kleine, roodharige school juffertje neer.