is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sorteering mannen te Rijckevorsel!" Us en Thieu luisteren met open mond. „Altenstadt Moeder, is die ook mooi? Moeder — Weigel Altenstadt?" Cobie laat haar eene ooglid wat zakken. Ze wacht — ze heeft een heel klein beetje netelig pleizier. Ze gluurt naar Taco. Maar Taco reageert niet. Taco heeft harde vastgesloten mondhoeken. Hij luistert naar Anne-Cris. Antwoordt ze de jongens? En hij denkt ook: „Wat kan ik jou toch 's aandoen Cobie Savrij?" Maar Anne-Cris antwoordt de jongens niet. En Taco kijkt schuw naar haar, kijkt zoo schuw naar haar of hij bang is dat hij zijn oogen aan haar zal branden. Haar glimlach is ouer dan zij-zelf — glimlach 1935. „De vrouwen — de mode-vrouwen hebben een heel andere glimlach gefabriekt", ziet hij in. En hij vraagt zich af: „Wat denkt Anne-Cris nu? Wie is Anne-Cris ?" Ze heeft ook de moeizaam gecultiveerde dunne ledematen van de nieuwe vrouw — vrouw anno 1935. Er ligt een blauwe glans op haar zwart satijnachtig haar en haar gezicht zou knap kunnen zijn, als het niet zoo mager was. Haar beweeglijke nerveuze mond heeft een vreemde hongerige trek en haar oogen zijn min of meer — oogen uit het schoonheidsinstituut Keltmans, oogen met een belladonnaglans, met gekrulde lange wimpers en geschoren wenkbrauwen. Anne-Cris heeft de oogen, het gezicht en het figuur van het seizoen. Aan Cobie Savrij's uiterlijk is ook lang gewerkt. Nu lijkt ze op een jongen die een jurk draagt en vrouwelijke allures aanneemt. Ze is hoekig, heeft een te sterk ontwikkelde onderkaak, lippen met een dwarse knijpplooi, eigenaardige kale oogen met roode wimpers, en rood haar: van achteren bijna gemillimeterd, van