is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gesteld mogen worden, maar onderling, ergens apart in een andere kamer, in een afgeschoten hoekje, oh, als je dat hoort: op de bovenste of onderste tree van een wenteltrap desnoods." „Dat kan toch niet in de krant staan?", pruttelt Krabbeel. En opnieuw is het of hij geen woord gezegd heeft. Annette praat door. „Er worden onder de roos heel intieme dingen behandeld, Solwerda. Ben jij daarvoor?, privé-dingen uit het particuliere leven? Er wordt niet een tipje van de sluier opgelicht, maar de heele sluier, en dan uitsluitend onderling. Zet er toch maar bij: toegang uitsluitend door introductie. Ik ben bang dat er anders te veel werkloozen komen. En dat schaadt het cachet. Enfin, het is in elk geval een beweging van de betere stand, dus wat dat betreft is het in orde. Maar anders zou ik er voor bedanken, en nou met Marjolein Artzenius er bij . . . en misschien komt die Marjolein ook nog in ons team en die onmogelijke man van haar. O ja, weet je dat, Solwerda?, die man wil een wit marmeren kruis in de kerk hebben op de Avondmaalstafel, een ontheiliging van onze goede oude Vaderlandsche kerk, niet waar? Ja, ik kom niet zoo heel veel in de kerk, ééns in de twee maanden, maar ik denk nu toch mijn plaats op te zeggen . . ." Krabbeel hoest met inspanning. „Vrouwtje, zou je ons niet wat zoute amandelen . . .?" Hij ergert Annette. En Annette wordt boos op hem. „Onno laat mij nu toch ook 's een enkel woordje zeggen. Mijn hemel, jij bent altijd aan het redeneeren, en ik . . . ik ... moet maar toeluisteren." Annette praat door. „Ik denk er nu over om mijn plaats op te zeggen, Solwerda, het is nog een tamelijk dure plaats, een van drié gulden