is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hier eiken Dinsdagavond van zeven tot acht, om wat met me te praten."

Natuurlijk had de veertienjarige geen bedenkingen. Hoe zou hij tegen moeders plannen ingegaan zijn! Al was hij even gesloten, in zichzelf gekeerd als zijn moeder, van verzet tegen haar was nooit sprake geweest, wellicht omdat ze hem, als ieder ander, zooveel vrijheid liet. Peter Schuiteman kwam dus als huisgenoot bij den voornamen dominee Mobach, den grooten man in kerkelijke kringen dier dagen in Kopenhagen. Voornamer kon het niet. Een goede opleiding voor een aanstaanden dominee. Maar ook een groote eer, zoowel voor de moeder als Peter zelf, want in dat gezin waren altijd drie of vier adellijke jongelui, meest van het land, die aan de Academie studeerden, en in het gezin wat wereldwijs gemaakt werden door het echtpaar Mobach. Peter kwam als nummer zeven in het gezin, want dominee en mevrouw leefden van den morgen tot den avond met de jongens mee.

De vroolijke, openhartige gezelligheid van dat gezin maakte dadelijk een diepen indruk op den teruggetrokken jongen, die van het leven nog niets anders gezien had dan aanhoudende plichtsbetrachting. Hier was ook plaats en tijd voor vermaak, wat voor hem een openbaring was, daar hij onbewust gemeend had, dat het doorbrengen van een minuut tijd met iets anders dan verplichten arbeid op een der zes dagen van de week, zoo ongeveer hetzelfde was als zelfbewust zondigen. Hoe aantrekkelijk echter die omgang soms ook voor hem was, hij moest zijn moeder bekennen, dat hij er geen lust in had, en er ook niet geschikt voor was.

„Juist daarvoor ben je er, mijn jongen. Je moeder zou je maar een deel van het leven leeren kennen. Zorg er voor, dat je niet eenzijdig, als het kan wel alzijdig wordt. Maar onder alles geldt deze wet: de plichtsbetrachting. Wat je plicht is, weet je altijd precies. Het aanhoudend gebed geeft je in je hart duidelijk aan, wat God van je eischt, en wat Hij met je voor heeft in je leven. God