is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden te mogen ontmoeten: wij houden het oog op u gevestigd."

Van dien dag af ontving hij veel uitnoodigingen van hooggeplaatste personen in staatsdienst. Daarvan maakte hij gretig gebruik. Hij werd bekend met vele families. Toen viel het hem ook op, dat er meisjes in de wereld waren. Eén jongedame trof hem bijzonder. Hij ontmoette haar telkens in Parijs. Zij was van hoogen adel en scheen toenadering niet te versmaden. Het meisje maakte diepen indruk op hem.

Daar hoorde hij eens uit den mond van een hem onbekend heer, dat met die dame door de regeering naar een Deenschen geleerde gehengeld werd, om hem voor Frankrijk en met hem heel Denemarken voor de Fransche politiek te winnen. Het was hem, of hij een vuistslag in het gezicht kreeg. Dienzelfden avond ontving hij een bijzonder schrijven, waarin hem bericht werd, dat Zijne Excellentie de minister hem wenschte te spreken. Hij ging, maar koeler dan ooit.

„U is nu drie jaar in Frankrijk, mijnheer Schuiteman, u spreekt 't Fransch als een van ons. Uw studiën kunnen geëindigd zijn. Als u lust hebt, uw gaven te besteden tot voordeel van Frankrijk, verneem ik dat gaarne van U. Schuiteman dacht aan een professoraat.

„Door een gelofte, doch niet alleen daardoor, maar ook door eigen lust, ben ik gedwongen mijn gaven te besteden in dienst van mijn eigen land, van Denemarken, Excellentie."

„Dat zou kunnen samengaan, mijnheer Schuiteman. De diplomatie heeft mannen noodig met veel talenkennis, vooral onze diplomatie. Ik weet, dat u er aan denkt, u op andere wijze met Frankrijk te vermaagschappen. Er bestaan daarvoor moeilijkheden, maar Zijne Majesteit weet op verschillende wijzen diensten te waardeeren en te beloonen. Als diplomaat zoudt u de belangen van Denemarken én die van Frankrijk kunnen dienen." Schuiteman begreep de woorden van den minister zóó, vooral door het hengelen met die Parijsche adellijke