is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ondergeschikte ambtenaren; in elk geval voor minderwaardige mannetjes. Zoo had de burgerij in de Vertegenwoordiging altijd de meerderheid, als het op stemmen aankwam. Maar de besluiten konden volgens de Landswet niet anders zijn dan verzoeken aan den koning. Deze besluiten werden dan in den Raad van vijf onder leiding van den koning besproken, waarna de koning zelfstandig een beslissing nam.

Aangezien de Raad van vijf niet eiken dag vergaderde, en de ijverige secretaris steeds van 's morgens vroeg tot 's avonds laat naast de kamer van den koning te vinden was, kon ieder daar den steeds toeluisterenden man vinden, waarvan zoowel de koning als de gezanten van vreemde hoven veel gebruik maakten. Zoodoende stond de spil der regeering al heel gauw niet meer in de Raadkamer, maar in de werkkamer van Ridder Daarnenburg.

De man was thans de veertig gepasseerd. Een forsche kerel, met een ijzig koud gezicht, die zich nooit door een ander liet beïnvloeden en altijd hetzelfde, gelijkmatige temperament had. Hij bleef dezelfde, of hij inlichtingen gaf of verzocht. De hoogadellijke heeren achtten zich te goed om talen te leeren. De gezanten verstonden het Deensch te weinig. Maar ridder Daarnenburg achtte zich niet te voornaam, mondeling of schriftelijk hulp te verleenen.

De gekozen weg bleek de goede te zijn: hij kreeg veel bezoek van de vreemde gezanten.

Wie den Drachenfels wil bestijgen aan den voorkant, zal niet slagen; de rots is aan dien kant te steil. Zóó steil zelfs, dat je, beneden staande, hen, die boven zijn, ziet alsof ze boven je staan. Met één sprong zou je van boven af midden in den Rijn terecht komen. Hel je daarboven te veel over de leuning, dan tuimel je naar beneden, en het sterke Rijnwater spoelt je doode of op zijn minst verminkte lichaam mee ...

De weg was goed bevonden, de allerhoogste top in zicht. De koning klaagde er zijn trouwen werker wel eens