is toegevoegd aan uw favorieten.

Adelaarsvlucht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ten goede, die daarvoor ganschelijk niet ongevoelig was in deze periode van zijn leven. Het landgoed, dat hij bij zijn titel gekregen had, was in den beginne met schulden overbezwaard geweest. Aan dien toestand kwam spoedig een einde, want Daarnenburg was een goed financier voor Denemarken, maar ook voor zichzelf. En daar, midden in die bedrijvigheid van zijn buitenlandsche politiek, werd een aanval op zijn hart gedaan. Daarnenburg werd verliefd, tot over zijn ooren, op een Deensche schoone van midden twintig. Zou nu de lijn een bocht maken? Maar de Fransche politiek had in Parijs de oogen ook open, en er kwamen zóóveel aanbiedingen uit Parijs naar Kopenhagen, dat het een domme zet geweest zou zijn, zich nu bij Frankrijks vijanden aan te sluiten. Dus voorloopig het leger maar werkeloos laten. Het lag aan de Zuidelijke grens, en bezette daar alvast een paar plaatsen, die Zweden indertijd van Denemarken gekaapt had. Maar tegelijk werd aan Zweden bericht, dat deze bezetting slechts vriendschappelijk en tijdelijk was.

Daar verscheen aan het Deensche hof een Parijsch dametje, nog familie van de Deensche koningin, Amalia, een dame met een Hollandschen naam, van vaderszijde uit Holland afkomstig. Die maakte, dat Daarnenburg vooreerst niet te veel keek naar de Deensche schoone om zich wat meer te verdiepen in de zwarte kijkers van de Parijsche.

De diplomaat kreeg zware dagen; er kwam strijd in zijn persoonlijkheid, strijd tusschen zijn hoofd en zijn hart. Zooiets had hij nog niet beleefd. Maar ook nog nooit had hij iemand ontmoet, die hem zoo trok als de Deensche, iets als hij alleen maar voor zijn moeder gevoelde. En Amalia was van koninklijken bloede. „Zoek het een tweeden keer eens wat hooger," had Prins Roelof hem ook aangeraden. Met Amalia stond ook heel de Fransche politiek aan Deensche zijde. Frankrijks hulp was niet te versmaden, vooral omdat het dan tegen