is toegevoegd aan je favorieten.

Naar de Tapajos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weken geleden had hij het in bijzijn van Tom nog eens weer in handen gekregen en toen gezegd: ,,dat ding konden we ook wel weggooien,” maar toen had Tom het weer gered.

„Nee, vader, weggooien kan altijd nog,” had hij gezegd en nu lag het weer ergens in een hoekje van een kast in vader s kamer.

„Zo, de Tapajos is dus een rivier in Spanje,” merkte vader lachend op.

„Ongetwijfeld,” zei Ben. „Alleen we weten niet precies waar; maar dat is wel uit te vinden.”

„Nou dan mogen jullie hem gaan ontdekken,” zei vader beslist.

Tom en Ben sprongen op van vreugde, en een ogenblik later weergalmde de kamer van hun gejuich: „We gaan naar Spanje! Wie gaat er mee?”

„Vader, we houden u aan uw woord, hoor,” zei Tom, toen ze weer tot bedaren gekomen waren.

„Je weet,” antwoordde vader, „dat ik niet gewoon ben, m’n woord te breken. Ik zeg maar: een man een man, een woord een woord. Moeder keek vader eens van terzijde aan en glimlachte stil voor zich heen. Ze dacht: „ik weet het niet, maar ik geloof, dat je er niets van meent en ze er lelijk tussen neemt.”

„Dus, vader,” vervolgde Tom, „na ons eindexamen gaan we de Tapajos zoeken. Gaat u %»»

mee?

„O, daar denk ik niet $ian,” antwoordde vader, „ik heb wel wat anders aan m’n hoofd.

Naar de Tapajos

3